Oğlum ve ben süperkahraman koliğiz.Ben "Süperman"'ci oğlum ise "Spiderman" ci, tabi oğlum zaman zaman "Ironman","Mr Incredible","Transformers (Bumblebee)"'ye kayıyor onu da belirtmek lazım.Tabi durum böyle olunca bir baba olarak kostüm ve oyuncaklardan paçayı kurtaramıyorum.Kostum ve oyuncaklar bir yere kadar süperkahramanlık duygularımızı tatmin ediyor.Farklı ne yapabilirdik ki değil mi?
Hemen hemen bütün kahramanların ortak noktası uçmalarıdır.Bende dedim madem bahçeden bir örümcek yakalayıp oğluşu ısırtamayacağım ve "yalnızlık kalesi" tapusu benim olmayacak dedimki en azından uçalım...
Duygu muhteşemdi.Bir babalık görevini daha yerine getirmiş olmanın huzuru içindeyim :)